خاطر‌های زندان اوین ( بخش اول )

زمانی که ما از ماشین پیاده شده‌ایم مامور‌ها به طرف ما حمله کردن و ما به طرف دفتر سیاسی سازمان ملل رفتم که یک بارهٔ دیدم که یک ماشین جلوی ما ایستاد که چند زن مامور بود . ما را دست بند زدن و به زداشتگاه بردن.در بازداشگاه خبر شده‌ایم که ۶۰ جوان دیگر را هم گرفته. چی‌ با آنها گذشت خبر نداشتیم...

یادی از یک روز آفتابی

مردم آگاهانه و با خردمندی «بابه» را همراهی کردند و به پای حق و قربان‌گاه عدالت ایستاده ماندند. هرچند برای تحقق عدالت غریبانه جان ‌می‌دادند، اما با کمال میل جان و مال خود را هدیه‌ی حق می‌کردند. مردم برای احیای هویت و تحقق عدالت و ارزش‌های انسانی رزمیدند. اراده‌‌ی مردم آهنین بود، در زیر فشار توپ و گلوله چون کوه آسمایی استوار ماند.

یادی از یک روز آفتابی

آگاهانه و با خردمندی «بابه» را همراهی کردند و به پای حق و قربان‌گاه عدالت ایستاده ماندند. هرچند برای تحقق عدالت غریبانه جان ‌می‌دادند، اما با کمال میل جان و مال خود را هدیه‌ی حق می‌کردند. مردم برای احیای هویت و تحقق عدالت و ارزش‌های انسانی رزمیدند.

یک صد و نوزده روز

ماروین معتقد است که امکان ندارد با خیز زدن از تاریخ، انسان را تعریف کنیم. این سخن او مرا به دریای عمیقی که در پشت ظاهر مواج او جریان داشت رهنمایی کرد. او گفت: انسان ساخته‌ی تاریخ خود است. من به پدرانی تعلق دارم که برده بوده اند و در بردگی فروخته شده اند. او گفت: ثروت بریستول، اکنون در دست من نیست، در دست کسانی است که شانس و افتخار شان برده‌داری و تجارت برده بوده است. این برده من بوده ام، پدران من بوده اند.

جمعه خونين: وقتي خشم از زبان خشونت سخن مي گويد

هر لحظه، خبرها داغ‌تر و بدتر و تکان‌دهنده‌تر می‌شد. تظاهرات مانند سیلاب از کوچه‌های مهدیه به سوی بازار پل خشک پیش می‌آمد. می‌شنیدم که تعداد تظاهرات‌کنندگان زیاد نیستند، اما خشم و نفرت شان از کنترل بیرون است. تا به پل خشک رسیدند همه‌ی عکس‌ها را پاره کردند و گفته می‌شد که فحش و دشنام‌های رکیک نثار رهبران می‌شد و پولیس را قاتل می‌خواندند و رهبران را خاین.

قصه سرشماری افغانها در ایران

طبق اطلاعات رسیده از ایران در روزهای اول سرشماری در مرکز امور اتباع و مهاجرین افغانی واقع در منطقه گل تپه شهرستان ورامین دوتن از این مهاجرین در اثر ازدحام بیش از حد کشته شده اند و پلیس ایران برای متفرق کردن این جماعت از گاز اشک آور استفاده نموده است،

شكايت نامه

سيد حسين انوري و برخي از زير دستان شان ،براي رسيدن در پارلمان افغانستان می باشد. آیا در كميسيون مستقل انتخابات هيچ گونه ميكانيزم و ميزاني براي جلوگيري از کاندید شدن اينگونه افراد وجود ندارد؟ افراد وچهره هاي كه فرهنگ قتل وترور را در كشورترویج نموده وجهنمی از خشونت را برپاداشته ومیدارد.

انتخابات افغانی و اسطوره ي عدالت سیاسی

تداوم محروميت سیاسی و اقتصادی «هزاره جات» در تمامي اين سالها دست اين گزاره كذب که؛ «علت نارضايتي هزاره ها بي عدالتي سیاسی است» را رو مي كند واين سوال را تداعی می کند كه اگر مسئله فقط همين بي عدالتي سیاسی است دلیل این تناقض در اندیشه و سادیسم حاد که در تارو پود وجودتان ریشه دوانده، درچیست؟

مو خورفتا کشکي بيدار موشودي

اي زمستون مو کشکي بار موشودي چوکي مستا کشکي هوشيار موشودي چوکي مستا هوشيار جيب خو استه مو خورفتا کشکي بيدار موشودي

انفجار مکتب دخترانه تمکی

حمله به مکاتب از نگرانی های مهم جامعه محروم از دانش، علاقمندان فراگیری علم در کشور نا امن و بحران زده افغانستان است

افغانستان، نظامِ زیست قومی !

نیرومندی و قدرت برترین ارزش هاست. باید گرگی شد، روبهان را فراری داد و گوسفندان را خورد، و روباهی بود تا از گرگ فرار کرده و در انتظار طعمۀ گوسفندی نشست.

حادثه سیاه نیمروز یک ساله شد

زبان: در فاز زبانی، بخش هایی که ممیزی شده، بیشتر در قلمرو فرهنگ عامیانه قراردارد. مواردی که معمول میان گویندگان هرزبان در جهان است. زبان به عنوان بخشی از یک فرهنگ، به صورت کاملاً طیبعی، ممکن است در حوزه ی فولکلوریک خود به مسایلی بپردازد که گاهی با زبان های دیگر، در چالش باشد.

کوچی ها، رکن اصلی سیاست نفی و اثبات در افغانستان

تا فکر مقابله با فکر کوچی گری پیدا نشود این مشکل حل نخواهدشد. و این فکررا کسانی تولید می کنند که با حقوق جهانی آشنایی پیدا کرده اند.

خواب چندین لایه

گفته شده؛ ولی آزادی بیان تا آزادی بیان است و دیگر اینکه ما وزن نکرده ایم که سبک است و یا سنگین، تو هم که وزن نکردی، کردی؟

آخرین تحولات سه روز گذشته در غرب کابل

شهید مزاری و متنفذین غرب کابل در همان زمان هیئت امنایی برای سرپرستی و تولیت آن تشکیل داد و من آن جا که به خاطر دارم عبارت بودند از، آیه الله محقق کابلی، سید فاضل (پدر)، آقای عرفانی، آیه الله صادقی پروانی، آقای خلیلی، آقای محقق، حاجی سفر قول خویش، حاجی عبدالعلی رضایی ترکمنی. شاید دو سه نفر دیگری هم باشند که در حال حاضر ذهنم در شناسایی آن ها یاری نمی کند.

گذرگاه مرگ

هلمند را همه مي شناسند. شهر ترياك و ترور و تروريست. شهر گل صورتي ترياك و چشمان سرمه كرده ي طالبان جوان.

مدیریت در دنیا و مدیریت در افغانستان

مدیریت در دنیا: موفقيت مدير بر اساس پيشرفت مجموعه ی تحت مديريتش سنجيده مي شود. مدیریت در افغانستان: موفقيت مدير سنجيده نمي شود، خود مدير بودن نشانه موفقيت است.

در غبار كابل گم مي شويم!

ورود به ليليه دانشگاه كابل هم نياز به پارتي زور دار و قدرتمندي دارد كه اكثرا شانس داشتن آن را ندارند. در اين ميان تنها هوتل هاي شلوغ و پر سرو صداي اطراف چوك كوته سنگي پذيراي اين آدمهاي بي خانمان است،

از چهارشنبه تا پنجشنه: یک سال زمان!

یک‌ سال پیش، در یک روز ابری و تب‌آلود، سینه‌ها در هر گوشه‌ای از شهر ما، تلنبار از دلهره بود: دلهره از تاریخ و سرنوشتی که قرار بود آغاز شود یا تقدیری که قرار بود رنگ دیگری به خود بگیرد. هر دلی، هوسی داشت و هر سری در هوایی ناآرام بود. کسانی مثل من، گاهی در شراره‌های آتشی که می‌دیدند «گیسوان خسته‌ی دختران» شان را خاکستر می‌کند...

"من کجایی ام و دارای چه هویتی؟"

، نفس "افغانی بودن" را پیش از آن هم می دانستم. روند به صورتی نبود که این موضوع را پیش از آن واقعه ندانم؛ ولی فکر هم نمی کردم که این مسأله برای دوستان و اطرافیانم مهم باشد. امّا واقعیت چیزی دیگری بود.