نگاه ماتریالیستی به هنر

مطالعة تاریخی و "ماتریالیستیِ هنر"، یعنی تشریح اجساد احساس های مرده ای که در طول تاریخ یکه یکه روی هم تلنبار شده اند. آخرین آهِ آحساس، یا لحظة جان کندن حس را هیچ بیانی، جز بیانِ هنری نمی تواند همرسانی کند.

حیران / سوژة افغانی و سینمای ایران

مسأله اصلاً اين نيست كه وضعيت مهاجر افغاني چگونه است و چه خواهد شد، اين اهميتي ندارد، بلكه مسأله‌ي اصلي‌اي كه در اين‌فيلم‌ها بازنمايي مي‌شود اين است كه حاصل پيوند ايراني با مهاجر افغاني چيزي نيست جز حيرانيِ سوژه‌ي ايراني. اين‌كه دختر نامِ فرزندش را نيز حيران مي‌نهد، دقيقاً حاكي از همين مسأله است

گزارش تصویری از مراسم سالگرد تولد بابه مزاری(5 جورا 1389)

برای دومین بار از سالگرد تولد پیشوا و مقتدای مان، رهبر عدالت خواه و فرزانه «استاد عبدالعلی مزاری» تجلیل به عمل آمد.

موج اعتراض هم وطنان مقیم ناروی در واکنش به فجایع بهسود

گزارش مصور از اعتراض هم وطنان مقیم ناروی در واکنش به فجایعی که تروریست های کوچی در بهسود خلق کردند... (جمهوری سکوت از انتشار دیر هنگام این گزارش که به خاطر مسائل فنی بروز کرد، از تمامی هم میهنان عزیز عرض پوزش دارد)

کتاب؛ خانة همگانی

کتاب، از همان آغاز از قانونِ "مالکیت" سرباز زده است. مطابق اسطوره‌ی دینی ، "کتاب"، معرفت‌را که "ملکِ انحصاری" خدا به شمار می‌رفت، در اختیار "آدم" قرار داد و این امکان را فراهم ساخت که آدم از طریق یادگیری "نام‌ها" در فرایندِ خلقتِ الهی مشارکت نماید.

بامیان‌‌ـ‌؛ درخشان از "تهی

بامیان، "آرمان ‌شهر سکوت" است و ما را فرا می‌خواند تا به صدایِ سکوت گوش فرادهیم. تنها صدایی که هر از چندگاهی سکوتِ این وادیِ خاموشان را می‌شکند، صدایِ فرو ریختنِ سنگ ریزه‌هایی از بقایایی پیکرِ تکه‌تکه شده‌ی «شه ‌مامه» و «صلصال» است...

تصاویری از پانزدهمین سالگرد شهادت بابه مزاری در حرم رهبرشهید - مزار شریف

عكس ها از " رضا صاد"

شش عكس از بزرگداشت سال یاد بابه (کابل)

نور عظيم

تاريخ با نورِ چشمانت ورق خورد، تو نورِ جاني، و چشمانِ آبيات، چشمانِ بيدارِ تاريخ، متبرک باد نامت، که آغازِ بيپايان است. با چشمانِ آبي ات ورق ميزنم، تاريخ را. «چشمانت بوطقیای نابِ عدالت است.

قطعهی در بارة عکس ها(2):

هر عکسي ردـنشانِ زندگي است و با تامل در آن ميتوان به دريافتِ عيني و انضمامي از تاريخ دست يافت. اگر بخواهيم دگرگونيهاي تاريخي را به صورت انضمامي مطالعه کنيم، يکی از میان¬جیهایی که حرکت از جمع گرایی به فردگرایی را درک پذیر یم سازد، عکسهاست.

یک افشار سکوت (به روایت تصویر )

روز جمعه 23 دلو جمعی حدودی 200 نفر از فرزندان بابه که عمدتاً تحصیل­کردگان بودند، در یک هماهنگی سریع از ساعت 8 بامداد در میدان شهید مزاری کابل تجمع نموده و با گرفتن 3 مینی بوس و نیز حدود 20 موتر شخصی عازم مزار شهدای افشار گردیدند.

فلم مستند از فاجعه افشار

افشار، «ذالک الکتاب لاريب فيه، هدي للمتقين» است؛ «بيان للناس» و «تبيانٌ لکلٌ شيء». افشار، صحراي محشري است که باطن و حقيقت تاريخ و کليت فاجعه در آن واسازي مي‌شود، «يوم تبلي السرائر». «پيکر عريان» افشار تصويرِ ماترياليستي «جنگ​هاي نژادي» است و هنوز از ميانِ آوارهايِ آن نالة اطفال و زناني به گوش مي​رسند که به جرمِ بي گناهي قرباني شدند.

قطعه ای در بارة عکس ها:

خوانشِ تاریخ را آغاز کنید؛ دومین عکسِ تان را در کنارِ نخستین بگذارید و همین طور ادامه دهید، تا آخرینِ آن ها. با در کنارِ هم چیدنِ عکس هایی تان می توانید

شبِ یلدایِ کارگر

زندگیِ همیشه شب است و در آسمانِ تارِ این زندگی ستاره هایِ رنج و محنت و سختی می درخشند. هرچه شب ها کوتاه تر شود، سرگردانی ها و رنجِ کارگر بیش تر خواهد شد. هرچه خورشید زودتر طلوع کند، تازیانه ی انوارِ درخشانِ آن بر بدنِ کارگر محکم تر فرود خواهد آمد.

فیلم برای تاریخ

از مقاومت غرب كابل پانزده سال مي‌گذرد. در اين مدت نسل‌هاي زيادي يكي پيهم آمده اند كه اكثريت شان سخن درست و قضاوت روشني از آن مقاومت دريافت نداشته اند. حتي حوادث به گونه‌اي پيش آمده و موضع‌گيري‌هاي رسمي به گونه‌اي بوده است كه خيلي از قضاوت‌ها و تجربه‌هاي مردم را مسخ و دگرگونه ساخته است. فلم «براي تاريخ»، اولين بخش از يك سلسله‌ كارهاي يست كه توسط جمعي از فرزندان آگاه مردم براي بازگويي حوادث واقعيت‌هاي مقاومت غرب كابل صورت گرفته است. اين فلم همچنان وامدار نصرالله پيك،فلمبردار فداكار مقاومت غرب كابل است. او آنچنان كه از فلم‌ها بر مي‌آيد امانت بزرگي را براي تاريخ گذاشته است.

کتابِ ويراني

 

کلّه منارها سخن می گویند

 

نگاهي هميشه بهار

روز میعاد نزذیک است...